همراهیت را دو پا کم است! -------------------------------------------------------------------------------- میخوام به یه نفر بگم : عزیزم تو از یانگوم هم بهتری! ------------------------------------------------------------------------------- از اینجا (اویزون) کش رفتم ، یواش بابا چه خبرته؟! برای دیدن بقیه عکسها ، اینجا کلیک کنید. مسیحای جوانمرد من ای ترسای پیر ، پیر هن چرکین هوا بس نا جوانمردانه سرد است آی ، دمت گرم و سرت خوش باد سلامم را تو پاسخ گوی ،در بگشای 27 بهمن روز اعتراض سراسری!!! ۱۶ بهمن ۱۳۸۶ حکومت و دستگاه های امنیتی نمیتوانند و نخواهند توانست به مدت طولانی در رابطه با اعتراضات جهانی به دستگیری دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب خود را بی اعتنا نشان دهند. حمایت های مردم آزادیخواه در ایران از ما، گسترش دامنه محبوبیت آزادیخواهی و برابری طلبی در کشور ، گسترش دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در همه دانشگاه ها، به همراه حمایت های گسترده در مراجع بین المللی و جهانی و مردم آزادیخواه در خارج کشور بخشا دارد جواب میگیرد. آزادی تعداد قابل توجهی از دستگیر شدگان، هرچند با قید وثیقه های سنگین، دلیل شکست وزارت اطلاعات و سپاه و حکومت در عقب راندن ما است. باید این موفقیت را قبلا به رفقای آزاد شده، به خانواده های آنها و به همه انسان های آزادیخواه و برابری طلب و بخصوص به دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب تبریک گفت. هرچند رفقای آزاد شده تحت شدیدترین مراقبت های امنیتی وزارت اطلاعات هستند، اما میدانند که آنها را به گرمی در آغوش میکشیم. بوسه بارانشان میکنیم و بهشان خوش آمد میگوﺌیم. روزهای سختی را از سر گذراندند، روزهایی که هر ثانیه آن آنها را در کنار خودمان داشتیم. اما، تعداد زیادی از رفقا هنوز در بند هستند. آزادی هر تک زندانی موفقیتی برای همه ما است. اما اگر حکومت فکر میکند که با آزادی تعدادی میتواند تلاش برای آزادی همه را عقب براند، کور خوانده است. همه دانشجویان زندانی باید آزاد شوند. حتی اگر یکنفر از ما در زندان بماند، حتی اگر یکنفر! از پای نخواهیم نشست تا او را هم از چنگشان بیرون بیاوریم! تا آزادی تک تک زندانیان از پای نخواهیم نشست! زنده باد آزادی! زنده باد برابری! دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور ١٦ فوریه روز اعتراض سراسری به جمهوری اسلامی برای آزادی همه دانشجویان زندانی آزادیخواهان جهان! زندانی، شکنجه و فشار و دستگیری و تعقیب دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب همچنان ادامه دارد. درحالی که بیش از 40 نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در زندان ها بسر میبردند، نیروهای امنیتی حکومت اسلامی ایران ١٠ تن دیگر از یاران ما را در تهران در حالی که جمع شده بودند تا درباره اقدامات بعدی برای آزادی رفقایشان بحث کنند، دستگیر و روانه زندان اوین کرد. درمشهد، سنندج، مریوان و قزوین و اصفهان به خانه های دانشجویان حمله کرده اند و تعداد دیگری را ربوده اند و روانه زندان کرده اند. حکومت اسلامی یاران ما را در حالی که بشدت شکنجه شده اند، به دیگر زندانیان نشان میدهد تا آنها را بترساند. ابراهیم لطف اللهی یکی از دانشجویان زندانی را زیر شکنجه به قتل رسانده اند، پیمان پیران در حالی که پا و کتف راستش را شکسته اند، بهروز کریمی زاده در حالی که بر بدنش جای زخم های عمیق دیده میشده است را بخصوص بارها به نمایش گذاشته اند. نیروهای امنیتی یاران ما را زیر شدیدترین شکنجه ها قرار داده اند تا اتهامات واهی را که به آن ها نسبت میدهند را قبول کنند و در شوهای تلویزیونی کثیف سازمان داده شده از طرف خودشان شرکت کنند. کسانی که جرمی جز دفاع از آزادی و برابری و انسانیت ندارند را میخواهند وادار به قبول اتهامات پوچ رابطه با احزاب اپوزسیون بکنند. ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سخنگو و پرچمدار انسانیت و آزادی و برابری در ایران هستیم. حکومت اسلامی تلاش دارد با سرکوب ما، کل جنبش آزادی و برابری را در ایران سرکوب کند. حکومت تحت فشارهایی که تاکنون بر او آمده است، وادار به آزادی تعداد کمی از یاران ما با قید وثیقه های بسیار سنگین شده است. حکومت اسلامی پیش از آزادی این عزیزان آنها را زیر شدیدترین فشارها گذاشته است. حکومت تلاش دارد تا بخشی از موفقیت اعتراض ما و شما را با ترساندن و فشار روحی پس بگیرد تا فضای ترس و وحشت را به مبارزه ای که امروز دیگر در سراسر جهان برای آزادی دانشجویان جاری است، تحمیل کند. خانواده های زندانیان را زیر شدیدترین فشارها قرار داده اند. مردم آزادیخواه! ما، دانشجویان زندانی، خانواده های زندانیان و کل جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی امروز بیش از هرزمان دیگری به حمایت های شما محتاج است. فراخوان ٢٢ دسامبر ما برای آزادی دانشجویان زندانی با حمایت های بی نظیر شما روبرو شد. ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب صمیمانه از تلاش های تاکنونی شما سپاسگذاری میکنیم. آکسیونهای سراسری 28 دسامبر یک پیروزی بزرگ و فراموش نشدنی بود که صدای آزادی خواهان و برابری طلبان ایران را به مردم جهان رساند. این تلاش و مبارزه اما هنوز کافی نیست. یاران ما، دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب هنوز در شکنجه گاه ها بسر میبرند، جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی هنوز زیر فشار دستگاه های امنیتی قرار دارند. این سرکوب را باید شکست داد و ما در این تلاش به یاری شما محتاجیم. ما به این مناسبت روز 16 فوریه (برابر با شنبه 27 بهمن 1386) را روز اعتراض سراسری به جمهوری اسلامی برای آزادی همه دانشجویان زندانی اعلام میکنیم. همه شما را در هر کجا که هستید فرامیخوانیم که در این روز از هر طریقی که مناسب میدانید، خواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان و توقف فوری سرکوب آزادیخواهان و برابری طلبان شوید. آینده از آن ماست! زنده باد آزادی! زنده باد برابری! دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور ٢٧ زانویه ٢٠٠٨ ٧ دی ١٣٨٦ http://azady-barabary.com/home.html
در حکومتی که هر گونه تجمعات اعتراض امیز از جانب مردم و نهادهای مستقل با واکنش تند و شدید حکومت روبرو می شود، به اسانی قابل فهم است که اعتراض و اصولآ انتقاد در ان هیچ جایی ندارد. تظاهرات و تجمعات اعتراض امیز مشخصه و ویژگی جوامع ازاد و مدنی است نه امثال حکومت جمهوری اسلامی!!! فلسفه وجود تظاهرات یعنی اعتراض ، نه حمایت تظاهرات ابزار مردم است برای اعتراض نه حکومت وقتی تظاهرات دولتی و حکومتی می شود، یعنی خطر! حال من نمی دانم ، تبلیغات برای تظاهرات(که فقط شکل ظاهری تظاهرات را دارد) دیگر چه صیغه ای ست. اگر شما با مردم خود پیمان برادری بسته اید و به انها اعتماد دارید ، دیگر این همه تبلیغات برای چیست؟ بدبخت حکومت و مردمی که بخش بزرگی از فعالیت و زندگیش شده است، توهم امریکا ، اسرائیل ، جهان غرب ، عوامل توطئه ، دستهای پنهان استکبار و ... بکش، بکش، حقته!! «نافرماني مدني»اصطلاحاً به نقض آگاهانه، عامدانه و مسالمت آميز قوانين و مقرّرات و فرامين معين حكومتي از طرف مردم، گفته ميشود. صفت«مدني» در اين اصطلاح به معناي «غيرنظامي» يا «غيرقهرآميز» است. بنابراين نافرماني مدني را ميتوانيم نافرماني مسالمتآميز نيز بناميم. واز اين نظر، نافرماني مدني، شيوهي مبارزهي است در مقابل مقاومت يا شورش مسلحانه. حالتون چطوره؟ دهه فجر خوش می گذره؟! متن زیر قسمتی از گفته های زیبای ایت الله خمینی هست که قبل از بازگشت به ایران در نوفل لوشاتو بیان فرمودن ، بخونید خالی از لطف نیست. باور ما این است... ۱۰ بهمن را به سان همه ی روز های سخت گذشته در کنار هم خواهیم بود. ۱۰ بهمن را با همدلی هم خاطره ای خواهیم ساخت در یادها ماندنی. ۱۰ بهمن را روزی خواهیم ساخت٬ حجت دیگری از طراوت بهاری سبز در زمستانی سرد. ۱۰ بهمن را نمادی خواهیم ساخت از هم اندیشی گسترده ی همه ی وبلاگ نویسان ایرانی در حمایت از آزادی همه ی دانشجویان در بند. آری! باور ما این است... ۱۰ بهمن برای انجام حرکتی بشر دوستانه و رهایی دوستانمان از زندان گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن برای انجام فعالیتی صلح جویانه و به دور از هر گرایش حذبی٬ فارغ از ایدولوژی های متفاوت و تنها برای آزادی جوانان ایرانی گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن برای انجام وظیفه ی انسانی مان٬ فارغ از قومیت و گوناگونی اندیشه٬ برای احقاق حقوق هم کلاسی هایمان گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن سال ۱۳۸۶ خورشیدی٬ با تغییر سراسری نام وبلاگ هایمان به "همبستگی با دانشجویان در بند" یا "دانشجویان در بند را آزاد کنید" زنده خواهیم کرد٬ نام و یاد همه ی آنان را٬ نام و یاد احمد را٬ مجید را٬ احسان را٬ بیتا را و مرتضی را و... و نام و یاد همه را... ۱۰ بهمن به امید آزادی شان و برای رهایی شان در کنار هم می مانیم و نشان می دهیم٬ هر کجا که باشیم٬ در همه ی روز های سخت تا آزادی همه ی دانشجویان در بند که همگی از نخبگان علمی و اخلاقی ایران هستند٬ هر چه در توان داریم به کار می بندیم و از پای نخواهیم نشست. از : " سيد اشرف الدين گيلانى ، نويسنده ، شاعر و روزنامه نگار ايرانى ، معروف به نسيم شمال " " يك رفيقى داشتيم اسمش آخوند ملا اسماعيل پهلوان بود ، هر حرفى كه ميزد ميگفت : انشاالله !! مرغ سحر ناله سر کن----- داغ مرا تازه تر کن 
اخرین بیانیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در رابطه با آزادی بخشی از رفقای زندانی 
نويسنده عثمان عباسي
قبل از هرچيز بايد بدانيم نافرماني مدني چيست؟و در پايان اينكه در چه شرايطي ميتواند كارايي داشته باشد؟
ايده ي نافرماني مدني پديده ي تازهاي است كه بر مي گردد به نويسنده اي انديشمند در آمريكاي شمالي بنام هنري ديويد ثرو(David Thoreau Henry). وي سخن خود را با يك ايدهآل ليبراليستي آغاز مي كند كه :« ما بايد بياموزيم از قوانيني كه هماهنگ با نهاد انساني هستند اطاعت كنيم ، بهترين حكومت آنست كه كمتر حكومت كند.» او در مخالفت با جنگ با مكزيك از پرداخت ماليات خودداري ورزيد . وي نظريه خود را چنين سامان داد : « از آنجاييكه قوانين ناعادلانه وجود دارد ، ما سه راه در پيش داريم : 1- از قوانين ناعادلانه اطاعت كنيم .
2- از قوانين ناعادلانه اطاعت كنيم و همزمان براي تغيير آنها تلاش كنيم . 3- از قوانين ناعادلانه اطاعت نكنيم .» هم او می گوید : « اگر در یک جامعه کسی ناعادلانه در زندان است ، اگر اعتراضی بدان نشود این زندانی بودن حقانیت پیدا خواهد کرد و درست پنداشته خواهد شد »
ادامه مطلب
* و از اين تاريخ بود كه در قانون اساسي امريكا و شوروي و بقيه دنيا نوشته شد كه بايد قوانين بر اساس شريعت اسلام باشد.
در منطق اينها آزادي يعني به زندان كشيدن مخالفان، سانسور مطبوعات و اداره دستگاههاي تبليغاتي. در اين منطق تمدن و ترقي يعني تبعيت تمام شريانهاي مملكت از فر هنگ و اقتصاد و ارتش و دستگاههاي قانونگذاري و قضايي و اجرايي از يك مركز واحد. ما همه اينها را از بين خواهيم برد.
))
هر لحظه به دام دگری پــا بستی
گفتا:شیخا هر آن چه گویی هستم
آیا تو چنان که می نمایی هستی؟
يك روز به او گفتم : حالا كه بازار ميروى به كربلايى حسن بقال بگو روز جمعه بيايد زورخانه ،
گفت : انشاالله !
اما روز جمعه كربلايى حسن به زور خانه نيامد !!
به مشدى قاسم گفتم : دختر هشت ساله ات را وادار درس بخواند و علم و اخلاق بياموزد تا وقتى كه مادر شد بچه اش را عالمانه تربيت كند ،
گفت : انشاالله !!
بعد از سه ماه معلوم شد كه طفل هشت ساله را به يك پير مرد شصت ساله شوهر داده !!!
در راه انزلى ، به درشكه چى گفتم : چمدان را پشت درشكه محكم كن
گفت : محكم است ، انشاالله طورى نميشود ! .
در بازار خمام ديدم چمدان آويخته شده و از زمين كشيده ميشود ،
گفتم : قارداش ! چمدان را محكم كن نيفتد .
گفت : انشاالله كه نمى افتد !
وقتى به غازيان رسيديم ، چمدان در بين راه افتاده بود .
گفتم : قارداش ، چمدان افتاد .
گفت : انشاالله پيدا ميشود !! ولى پيدا نشد .
معصومه خانم ، عيال مشدى شعبان ، مريض بود و روزى سه بار غش ميكرد ،
به او گفتم : عيالت را بفرست حكيم تا معالجه بشود .
گفت : مى فرستم انشاالله !!
بعد از چند روز كه او را ديدم پرسيدم : عيالت را فرستادى ؟
گفت : مى فرستم انشاالله !!
بعد از يك ماه معلوم شد معصومه خانم از بى حكيمى و بى دوايى مرده و از دنيا رفته است ... !!!!
ز آه شرر بار، این قفس را----- برشکن و زیر و زبر کن
بلبل پر بسته ز کنج قفس درآ----- نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه این خاک توده را----- پر شرر کن، پر شرر کن
ظلم ظالم، جور صیاد----- آشیانم داده بر باد
ای خدا، ای فلک، ای طبیعت----- شام تاریک ما را سحر کن
ای خدا، ای فلک، ای طبیعت----- شام تاریک ما را سحر کن
نوبهار است، گل به بار است----- ابر چشمم ژاله بار است
این قفس چون دلم----- تنگ و تار است
شعله فکن در قفس ای آه آتشین----- دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نگه ای تازه گل از این----- بیشتر کن، بیشتر کن، بیشتر کن
مرغ بی دل، شرح هجران----- مختصر کن مختصر کن مختصر کن
***
برخیزم و زندگی ز سرگیرم ----- وین رنج دل از میانه برگیرم
باران شوم و به کوه و در بارم----- اخگر شوم و به خشک و تر گیرم
زان نی شرری به پا کنم وز وی----- گیتی را جمله در شرر گیرم
ملک الشعرای بهار
يافتن
و آن گاه به اختيار برگزيدن
و از خويشتن خويش بارويي پي افکندن-"
